Dinsdag 17 juli 2018

Van Nelson naar Canmore (Alberta)

We sliepen lekker in het warme Nelson. Door de goede airco op de kamer was de temperatuur zeer aangenaam. We kregen ons ontbijt aangeboden in Farm Fresh Café schuin tegenover het hotel. Het restaurant van Best Western werd gerenoveerd en met de bon die we gisteren bij de receptie hadden gehad kregen we 10 dollar korting op de rekening bij Farm Fresh.

Na het ontbijt gingen we op pad. We tankten eerst benzine en reden toen even naar de overkant van het water om de kenmerkende rode brug op de foto te kunnen zetten. Deze fraaie brug over de Kootenay rivier is beeldbepalend voor Nelson, dat schilderachtig tegen de heuvels aangebouwd is.

Nelson, rode brug over de Kootenay rivier

Daarna zetten we koers naar het zuidoosten over Rt 6 in de richting van Salmo. Deze weg was heel wat rustiger dan 3A waarover we naar Nelson waren gereden. Het landschap was vergelijkbaar: bergen en tussen de bergen valleien met hier en daar wat water, moerasland, maar ook grasland dat duidelijk in gebruik was voor agrarische doeleinden.

Bij Salmo kwamen we weer op Rt 3 terecht en we reden verder naar het oosten. Tot iets voorbij Creston volgde de weg globaal de grens met de Verenigde Staten. Op diverse kruispunten stonden borden die wezen naar een grensovergang met de VS. Het landschap leek enerzijds op wat we gisteren ook hadden gezien. Anderzijds waren de bergen hier duidelijk hoger en was de begroeiing dichter. Dit deel van Canada wordt de Kootenays genoemd, een enorm gebied met bergen, rivieren en meren.

Lunch bij Tim Hortons

Rond het middaguur bereikten we Cranbrook, een flinke stad in de Kootenays. Daar lunchten we voor het eerst deze vakantie bij Tim Hortons, dé Canadese fastfoodketen. Ze verkochten daar broodjes, allerlei lekkers uit de bakkerij, soep en koffie. We genoten van onze lunch terwijl we het drukke verkeer op de kruising voorbij zagen rijden.

Deel van de strip te Cranbrook

Na Cranbrook verlieten we Rt 3 en reden over Rt 95 die afboog naar het noorden. Vanaf Fort Steele reden we meer dan 125 km door het dal van de Columbia rivier, een brede vallei die hier en daar intensief voor de landbouw werd gebruikt. Deze vallei is onderdeel van de Rocky Mountain trench, die zich van noord tot zuid over Noord-Amerika uitstrekt. Aan weerszijden van het dal waren bergen. Van ons uit gezien in het oosten de Rocky Mountains en in het westen de Columbia Mountains. De weg was goeddeels vlak en vrijwel recht waardoor we een mooi gemiddelde van 100 km/u konden maken.

Rijden door het dal van de Columbia rivier

Zicht op de Rocky Mountains vanuit de Rocky Mountain trench

Bij Radium Hot Springs draaiden we rechtsaf van Rt 95 af en reden verder over Rt 93. Vrij snel nadat we door het stadje heen waren bereikten we de kassa van Kootenay Ntl Park en kochten daar een toegangsbewijs voor een dag. Dit zou ook geldig zijn in Banff en Jasper. We wisten toen nog niet dat je ook voor de stad Banff een geldige pas nodig hebt, anders hadden we beter meteen een pas kunnen kopen waarmee we tot a.s. maandag toe zouden kunnen.

De weg steeg meteen buiten Radium vrij stijl de bergen in en de  Sinclair Pass over. Daarbij kwamen we langs de hete bronnen die Radium zijn naam hebben gegeven. Voorbij de pas stopten we bij het Kootenay Valley viewpoint, vanwaar we een prachtig zicht over de vallei en de bergen daartegenover hadden.

Zicht op de Rocky Mountains vanaf Kootenay Valley viewpoint

We reden verder, Kootenay Crossing en Vermillion Crossing door. Vlak voordat de weg begon te stijgen naar de Vermillion Pass stopten we bij Numa Falls. Hier stortte de Kootenay rivier zich een aantal meters naar beneden. De brug over de rivier was weggespoeld, zodat we niet dichtbij konden komen. Na een korte wandeling door het bos konden we het vallende water wel zien.

Numa Falls, Kootenay Ntl Park

De volgende stop was Marble Canyon, net voor de Continental Divide. We stopten op de parkeerplaats en begonnen aan de wandeling langs de Canyon waardoor de Kootenay rivier bruisend en slingerend omlaag stroomt. Het pad was prachtig aangelegd, met enkele bruggen over de kloof, zodat we naar beneden konden kijken. De rotswanden vertoonden verschillende kleuren. In combinatie met het schuimende blauwe water zorgde dat voor mooie schakeringen, waaraan de Canyon zijn naam heeft ontleend.

Marble Canyon, hoogste punt

Vlakbij de parkeerplaats zat een chipmunk te knabbelen iets eetbaars dat hij gevonden had. Hij liet zich netjes op de foto zetten.

Chipmunk

Ondertussen was de klok een uur vooruitgesprongen, we zouden met het passeren van Vermilion Pass een andere tijdzone inrijden en onze telefoons hadden het nieuwe signaal al opgepikt. Tijd dus om verder te rijden, de pas over en aan de andere kant naar beneden tot bij Castle Junction. Daar sloegen we rechtsaf Hwy 1 op in oostelijke richting.

De weg voerde ons door het dal van de Bow rivier tussen de machtige Rocky Mountains in de richting van Banff. We reden dit toeristenstadje voorbij en gingen een kleine 20 kilometer verder, waar we in Canmore incheckten bij Best Western en een prachtige kamer kregen met uitzicht op de Three Sisters of Canmore.

In dit hotel ontmoetten we voor het eerst toeristen die Nederlands spraken. Het bleken Belgen te zijn die ook voor een vakantie in Canada hadden gekozen. Nadat we ons geïnstalleerd hadden, gingen we een hapje eten bij Dairy Queen. Daarna reden we terug naar het hotel waar we konden genieten van het uitzicht van de zonsondergang, die de Three Sisters in een prachtige gloed zette.

Zonsondergang op de Three Sisters

Mooie dag met veel kilometers. Aangenaam weer om te rijden. Heel veel mooie dingen gezien!

De route van vandaag. Afgelegde afstand: 538 km

 

vorigeterug naar bovenvolgende

Reacties zijn gesloten.