Dinsdag 24 juli 2018

Van Merritt naar Seattle (USA)

We sliepen heerlijk in een frisse en stille kamer en stonden rond 7:30 uur op. We gingen naar beneden voor het ontbijt en genoten voorlopig voor de laatste keer van een Best Western buffet met allerlei heerlijke producten.

We verlieten het hotel en gingen op pad. Eerst reden we een stukje door Merritt om wat van het dorp te zien. We zagen veel motels en restaurants, die zich richten op het verkeer dat over Rt. 5 voorbij rijdt. Daarnaast zagen we wat industrie, waaronder een bedrijf dat hout verwerkt, een belangrijke bedrijfstak in British Columbia.

Houtverwerkend bedrijf in Merritt

We reden de snelweg op en begonnen aan de rit naar Hope en vandaar verder naar Abbotsford. Rt 5 is een bergweg met behoorlijke hoogteverschillen. De weg is zo aangelegd dat de maximumsnelheid van 120 km/u nergens tot gevaarlijke situaties leidt. Wel moesten we oppassen voor langzaam rijdende trucks die met brullende motoren de hellingen opklommen. De hellingen werden steeds aangekondigd met borden en op die plaatsen was ook steeds een extra rijstrook beschikbaar voor het langzame verkeer. Het uitzicht vanaf de weg was prachtig en de rit was zeer de moeite waard.

Coquihalla Highway

Logging truck op een van de hellingen van de Coquihalla Highway

Afdaling naar Hope

Bij Hope gingen we van de weg af om even te tanken. We maakten de tank niet helemaal vol, omdat de benzine in Amerika heel wat goedkoper is dan in Canada. Daarna reden we verder naar Abbotsford, waar we opnieuw de snelweg afgingen. Via Rt 11 reden we naar de grensovergang bij Sumas. Daar stonden heel wat auto’s in de rij voor de grens. Er zat een behoorlijk verschil in de snelheid waarmee de douaniers de passanten afhandelden. Toen wij aan de beurt waren, moesten we slechts enkele simpele vragen beantwoorden, waarna we door konden rijden de VS in.

Over de grens veranderde het wegnummer in Rt. 9. We volgden deze weg een eindje en gingen daarna over Rt. 546 tot Lynden. In deze plaats, waar veel mensen met Nederlandse wortels wonen, dronken we koffie bij Woods Coffee, een zaakje onder een windmolen.

Woods Coffee, Lynden

Daarna reden we over Rt. 539 naar Bellingham, waar we I 5 opdraaiden en in zuidelijke richting reden. Het was een prachtige dag met veel zon en aangename temperaturen. Het verkeer over de snelweg reed lekker door, tot we bij Seattle kwamen. Daar liep het verkeer vast en schoten we nauwelijks meer op. We gingen daarom van de snelweg af en reden door de stad naar Pike Place Market. We vonden een parkeerplaats in de parkeergarage bij de markt en liepen omhoog naar de markt.

Hoewel het al een uur of vier was, was er nog veel bedrijvigheid. Er werden vooral groenten, fruit, vis, bloemen en handgemaakte sieraden verkocht. De bekende viskraam in het midden van de markt trok veel belangstelling van toeristen die wel eens wilden zien hoe er met de vissen werd gegooid.

Pike Place Market Seattle

Vis

Niet porren of prikken a.u.b.

Bloemen

Groente en fruit

Nadat we de markt bekeken hadden, liepen we nog even naar buiten. Daar konden we mooi uitkijken over Elliott Bay en boven het stadion konden we Mount Rainier goed zien liggen. Deze berg ligt ruim 80 km van Seattle af, maar was vandaag goed zichtbaar boven de bebouwing.

Elliott Bay

Seattle. Dubbeldeksweg, stadion en daarachter Mount Rainier

We zochten de auto weer op, betaalden voor het parkeren en reden door de stad naar ons hotel voor vannacht. We checkten in bij Sleep Inn Seatac, vlakbij de luchthaven. Naar het hotel was een IHOP restaurant, waar we gingen eten. Daarna was het onze taak om alle bagage in twee koffers en twee handbagage koffertjes te pakken, zodat we morgen alles in het vliegtuig mee zouden kunnen nemen. Toen dat achter de rug was gingen we op tijd slapen.

Mooie dag met veel kilometers, maar ook veel mooie dingen die we hebben gezien.

De route van vandaag. Afgelegde afstand: 422 km

 

vorigeterug naar bovenvolgende

Reacties zijn gesloten.