Dinsdag 1 augustus 2017

Van Kapelle naar Triberg

Op deze dag vertrokken we voor onze zomervakantie in Eischoll. We hadden besloten om onderweg een overnachting in te lassen. We wilden vandaag tot Triberg in het Zwarte Woud rijden en daar overnachten, om woensdag verder te rijden naar Wallis.

Nadat we nog wat laatste spullen hadden ingepakt en in de auto gelegd bij de andere bagage die daar al sinds gisteravond was geladen. We ruimden het huis nog een beetje op, dronken een kop koffie en reden om 9:40 uur weg.

We reden naar de A58 en gingen richting Bergen op Zoom tot net voorbij het Schelde-Rijnkanaal, waar we afsloegen richting Antwerpen. Het was lekker weer om auto te rijden, een graad of achttien en een licht bewolkte lucht. Het was niet druk op de weg en daardoor schoten we lekker op en reden we een half uur na ons vertrek al op de Ring van Antwerpen, waar we de E19 opdraaiden richting Mechelen en Brussel. Ook de Ring van Brussel bezorgde ons geen oponthouden, zodat we na dik vijf kwartier de E411 bereikte en met gezwinde spoed richting Luxemburg reden.

Een eindje voor Arlon begon het te regen, wat een teken was van de scheiding tussen de warme en koude lucht boven Europa. Rond de stad Luxemburg regende het even flink door, maar toen we Aire de Berchem bereikten om bij te tanken was het weer nagenoeg droog. De benzine was nog steeds goedkoop in dit land, waarvan we met plezier gebruik maakten. Daarna pauzeerden we om even wat te eten.

We vervolgden de reis over de A31 richting Metz en draaiden voordat we de stad in zicht kregen af naar de A4 richting Straatsburg. Het regende steeds een beetje, soms wat harder en soms wat zachter. Toen de weg eenmaal naar het zuiden draaide werd het langzamerhand droog en bij Straatsburg was de weg zelfs droog. De temperatuur lag daar ruim zes graden hoger dan toen het begon te regenen. De tolweg reed heerlijk en er was alleen wat oponthoud bij wegwerkzaamheden langs de kant van de weg. Straatsburg bleek ook nu een drukke stad te zijn, waar we dwars doorheen werden gestuurd om in het Zwarte Woud te kunnen komen.

Aan de overkant van de Rijn vervolgden we onze weg richting Offenburg en vandaar de heuvels in richting Biberach, Hausach en Horberg, tot we Triberg naderden. Vlak voordat we de tunnel inreden zagen we de grootste koekoeksklok ter wereld, een klok ter grootte van een klein huis. Aangezien het bijna vijf uur was, besloten we even te stoppen en klokslag vijf uur af te wachten. Dat bood ons tegelijk gelegenheid voor een sanitaire stop. De klok gaf uiteindelijk het signaal voor vijf uur: het deurtje boven de wijzerplaat ging open en er verscheen een enorme houten vogel, die vijf keer in traag tempo op lage toon “Koek — Koek” riep.

Grootste koekoeksklok ter wereld bij Eble Uhrenpark, Triberg

Daarna was het niet ver meer tot het hotel dat we hadden geboekt. Inselklause lag een eindje boven Triberg, aan de Schwarzwalder Hochstrasse. We checkten in, installeerden ons voor één nacht. We aten een overheerlijke maaltijd in het Restaurant. Het was de tijd van de cantharellen en dat zul je weten in Duitsland. Ze werden heerlijk klaargemaakt door de voortreffelijke kok.

Daarna was het tijd om te gaan slapen, wat niet zo heel gemakkelijk ging omdat het hier vrij warm was.

Mooie dag! 615 km afgelegd.

terug naar bovenvolgende

Reacties zijn gesloten.