maandag 20 juli 2015

Vrij vroeg deze ochtend genoot ik na een goede nachtrust opnieuw van het prima ontbijt dat dit motel verstrekte. Daarna pakte ik in, checkte ik uit en ging ik op weg. De eerste bestemming lag vlakbij de stad. Net buiten Grand Junction ging ik de weg af en draaide de route naar Colorado National Monument op. Een eindje verder reed ik het parkje binnen. Waarschijnlijk is de oppervlakte van het gebied te klein om National Park genoemd te kunnen worden. Ondanks dat was er genoeg te zien.

Toegangsweg tot Colorado National Monument vanuit Grand Junction

De weg klom omhoog naar de rand van wat ze hier de rim noemen. Daarlangs slingerde de weg zich van zuidoost naar noordwest. Op verschillende plaatsen waren er uitkijkpunten ingericht, waar je de Canyons in kon kijken. Dit National Monument is gewijd aan de Canyons in deze omgeving. Er was veel moois te zien. Diepe canyons met veelkleurige wanden en afwisselende begroeiing. Ik was er vrij vroeg en keek daarom nogal eens tegen het licht in. Ik kreeg het vermoeden dat een bezoek in de middag beter is voor de lichtval. Ik stopte op bijna alle uitkijkpunten en maakte enkele korte wandelingetjes, waaronder het rondje bij Window Rock, vlakbij het visitor center.

Een van de canyons in Colorado National Monument

Dode boom op de rand van de Canyon

Colorado National Monument

Nadat ik geruime tijd in het National Monument had rondgekeken, reed ik naar beneden en ging Interstate 70 op naar het westen. Ik zou er pas over 68 mijl weer af moeten. De weg kruiste de grens tussen Colorado en Utah en voerde door een schraal landschap waar weinig menselijke activiteit te zien was. Bij Crescent Junction ging ik van de snelweg af en reed ik over Rt 191 naar het zuiden naar Moab. Dat bleek nog iets meer dan 20 mijl rijden te zijn. In het dorp nam ik eerst lunch en toen reed ik naar Arches National Park.

Moab, ingang van Arches National Park

Nadat ik daar toegelaten was op vertoon van mijn jaarpas, bezocht ik eerst het visitor center en daarna reed ik het park in. Ik was van plan om helemaal door te rijden naar het eindpunt en dan op gemak terug te komen. Toch maakte ik enkele stops op de route naar Devil’s garden, zoals het verste punt heet dat je met een gewone auto kunt bereiken. Toen ik daar aangekomen was, maakte ik de wandeling naar Landscape Arch, een fraaie boog, zoals er in deze omgeving veel meer zijn. Het was een aardig tochtje, ik had duidelijk minder last van de hoogte dan de eerste dagen in de omgeving van Denver.

Arches National Park, kenmerkende rotsformaties bij Devils Garden

Arches National Park, Landscape Arch

Hierna reed ik op gemak terug naar de ingang van het park. Aan de horizon hingen enkele donkere buien, die groter werden en dichterbij kwamen. Ik stopte onderweg bij enkele uitkijkpunten, waaronder het lage uitkijkpunt punt van waar Delicate Arch te zien is. Ik liep niet naar het bovenste punt omdat de donkere wolken nu wel erg dichtbij kwamen en de wind ook stevig aantrok.

Arches National Park

Ik reed daarom verder naar de uitgang en stopte nog wel bij de Windows. Daar begon het echter te regenen, zodat ik hier niet wandelde, maar op gemak door de regen terug reed naar Moab. Daar had ik onderdak besproken bij Comfort Suites, een nog bijna nieuw motel, dat er pico bello uitzag.

Mooie dag gehad! 192 mijl gereden.

Voor meer foto’s van deze vakantie klik

vorigeterug naar bovenvolgende

Reacties zijn gesloten.