dinsdag 27 maart 2012

Vanmorgen ontbeten we in eetzaal van Culane House Hotel. Er is een buffet met continentale producten, zoals brood, cornflakes, diverse sapjes, thee en koffie. Maar ook cake met rozijnen en pannenkoekjes. Aan tafel werd een bestelling opgenomen voor warme gerechten. Er werd een full breakfast geoffreerd, maar dat leek me nogal machtig: worstjes, eieren met spek, witte bonen in tomatensaus, bloedworst, paddenstoelen, tomaten, hashbrowns en mogelijk nog een warm gerecht dat ik me niet herinner. We namen een selectie uit deze gerechten, die in korte tijd werden geserveerd en heerlijk smaakten. Voor de liefhebber van warm eten die ik ben is Groot-Brittannië een fantastisch land, je kunt hier drie keer per dag een warme maaltijd eten…

Easter Road, waar Mannafields Christian School gevestigd is

Na het ontbijt reden we naar Mannafields Christian School, de school waar onze student haar eindstage loopt. We parkeerden gratis in een zijstraat in de buurt en liepen naar het gebouw toe. De school is gevestigd achter een kerkgebouw, in twee zalen.

Mannafields Christian School

We belden aan en vertelden wie we waren. Daarop kwam een van de leerlingen ons tegemoet. Aan de achterkant van het gebouw bleek de ingang te zijn. We werden binnengelaten, maakten kennis met de directeur en werden door dezelfde leerling boven gebracht, waar we kennis maakten met de leerkracht van de groep die boven zat. Onze student assisteerde daar bij de rekenles. De school bestaat uit twee groepen van totaal ca. 25 leerlingen. In elke groep zitten dus leerlingen van verschillende leeftijden en verschillende niveaus.

We observeerden de gang van zaken en gingen als vanzelf meehelpen om uitleg te bieden aan kinderen die vragen hadden. Bijna elke leerling in deze groep werkte op een verschillend niveau. Er zaten kinderen te werken aan optelsommetjes tot de twintig, waarbij ze de getallenlijn nog nodig hadden, terwijl anderen leerden dat je keersommen om mag draaien omdat 3 x 5 net zoveel is als 5 x 3. Een volgende was met delingen bezig, waarbij hij nog volop materiaal nodig had, terwijl een ander dit al uit het hoofd zou moeten kunnen. Het was aardig om te merken dat kinderen tegen dezelfde moeilijkheden aanliepen als Nederlandse kinderen en daardoor was het niet zo heel moeilijk om een helpende hand te bieden.

Pauze

Na de pauze gingen we naar het lokaal op de begane grond waar de oudere kinderen zitten. Ook daar werd op verschillende niveaus gewerkt, waarbij onze student voor een deel van de groep een spellingles verzorgde. Complimenten! De groepsleerkracht gaf ondertussen spelling aan een groep die op een lager niveau werkte en meer aandacht nodig had. Wij beperkten ons tot rondkijken en hier en daar een helpende hand toesteken bij leerlingen die hun taak afhadden en verder werkten op de computer.

Nadat de ochtendschooltijd voorbij was en een van de leerlingen een zegen had gevraagd voor de maaltijd gingen de kinderen hun lunchpakket opeten. Na de lunch spraken we met onze student en de directeur over het verloop van de stage tot nu toe en over wat er nog te doen zou kunnen zijn in het vervolg. De beoordeling was positief en we spraken tot het begin van de middagschooltijd nog over deze christelijke school in Edinburgh. We raakten opnieuw onder de indruk van de manier waarop men hier gestalte geeft aan onderwijs op basis van de christelijke levensovertuiging. De Britse overheid draagt niets bij aan deze school, alle benodigde middelen worden door ouders en begunstigers gegeven. Ondanks deze omstandigheden slaagt de school erin kinderen tot eenzelfde niveau te brengen als de staatsscholen. Als ze Mannafields verlaten en in het voortgezet onderwijs starten presteren ze niet minder dan andere kinderen.

Easter Road

We namen afscheid van de directeur en onze student en liepen op advies van de directeur de heuvel op tot we bij de bakkerij ‘The Manna House’ aankwamen, waar we lunchten met een sandwich en een kop koffie.

Na de lunch liepen we terug naar de auto en begonnen we aan een tochtje door het Schotse landschap. Ook vandaag was het schitterend weer, we hebben onze jas de hele dag niet nodig gehad en overal liepen mensen in korte broeken en T-shirts rond. We reden de stad uit in westelijke richting en reden over de snelweg tot vlakbij Stirling. Daar gingen we van de weg af en reden we verder over de A811 naar het Oosten. Dit gebied ligt tussen de heuvelrijen in en wordt gebruikt voor de landbouw. Er groeien niet veel bomen, ook niet op de heuvels en de bomen die er staan zien er schraal uit. In Arnprior sloegen we rechtsaf de B8034 op een smal en bochtig wegje dat ons naar de heuvels in het noorden voerde. De weg slingerde langs Lake of Mentheith. Pas later ontdekte ik dat er in dat meer een eilandje ligt waarop een kloosterruïne te zien is. Niet dat die informatie ons van pas had kunnen komen. We hadden geen bootje om er heen te varen en er was niemand te zien die ons er zou willen brengen.

Forth Bridges

Van Lake Menteith is het nog een klein eindje naar Aberfoyle waar we rechtsaf sloegen, via A821 de heuvels in. Dit gebied wordt de Trossachs genoemd en het bleek een fraai gedeelte van Schotland te zijn. De echte Hooglanden zijn dit nog niet, maar we reden geruime tijd door een fraai heuvelachtig landschap, waarin behoorlijk wat bomen groeiden. De heuvels waren niet bijzonder steil en op een uitkijkpunt konden we dan ook ver in het rond kijken. Daarbij was het schitterend weer, wat diverse fietsers uitlokte om hun krachten te beproeven op de hier en daar behoorlijk steile wegen.

The Trossachs Ntl. Park

We reden omlaag naar een meer, dat hier Loch genoemd wordt. Het meer dat we zagen heet Loch Achray. Aan de oevers staan een kasteel, dat nu in gebruik is als vakantieverblijf en een oud kerkje.

Tigh Mohr Trossachs, vakantieverblijf aan Loch Achray

Inmiddels reden we weer naar het oosten over een bochtige weg door een glooiend landschap naar het volgende meer, Loch Venachar, waarna we Callander binnenreden. In dit aardige plaatsje, waar al heel wat toeristen of dagjesmensen op de been waren, dronken we thee in een pub en genoten we van het zonnetje op een bankje aan het dorpsplein. Een opvallend winkeltje in deze plaats was het kunstzaakje met de naam Kokosnoot. De eigenares, die in Brussel heeft gewoond, vertelde ons waarom ze haar zaak deze naam had gegeven en dat veel Nederlanders en Belgen die hier voorbijkomen even stilstaan en vragen waar die naam toch vandaan komt.

Kokosnoot, kunstwinkeltje in Callander

We reden verder naar Dunblane, waar we even stopten bij de kathedraal en een korte wandeling maakten. In de kerk staat een orgel van de Nederlandse bouwer Flentrop. Helaas hebben we dat niet gezien, omdat de deuren al op slot gedaan waren.

Dunblane Cathedral

We vervolgden onze weg in de richting van Edinburgh en stopten alleen nog in een plaatsje met de naam Comrie en aan de voet van de Forth bridges.

Forth Railway Bridge

Daarna reden we naar Culane House, waarna we naar het centrum van Edinburgh reden en een voortreffelijke steak aten in een pub aan High Street, enigszins gehinderd door een gezelschap luidruchtige Duitsers.

Na het eten reden we terug naar Leith, werkten de e-mail even bij, pakten alvast wat in voor de terugreis en gingen slapen.

Voor meer foto’s van deze reis, klik hier

vorigeterug naar bovenvolgende

Reacties zijn gesloten.