vrijdag 17 april 2015

Om even over 7.00 uur reed ik thuis weg naar de carpoolplaats bij de Vierwegen. Daar stond Simon al te wachten. Zijn bagage was snel overgeladen en om 7.15 uur vertrokken we over de A58 in de richting van Bergen op Zoom. Het was lekker weer, koel maar droog en helder. De werkzaamheden aan de brug over het Schelde-Rijnkanaal zorgden niet voor vertraging, zodat we na een kwartier de A4 richting Antwerpen opdraaiden. Het verkeersbeeld op deze vrijdag was erg rustig, waardoor we om 8.15 al geparkeerd stonden bij Brussels Airport (Zaventem) en met onze spullen naar de vertrekhal wandelden. We checkten in bij Air Canada en gingen daarna door de douane, waar behoorlijk lange rijen stonden. We hoefde echter niet te stressen omdat we ruimschoots op tijd vertrokken waren. Na de douane was het een korte wandeling naar de B-pier waar we door de veiligheidscontrole gingen. Simon mocht ongehinderd passeren, ik werd gefouilleerd omdat ik mijn broekriem niet had afgedaan.

We zochten de gate op en zagen dat ‘onze’ Airbus net kwam aanrijden, kennelijk had de vlucht uit Montreal wat vertraging opgelopen. We dronken koffie en testten de gratis wifi verbinding uit. Intussen was het grondpersoneel bezig om het vliegtuig te bevoorraden en de vracht te laden.

Air Canada Airbus A333 wordt bevoorraad voor de vlucht naar Montreal

Het instappen begon goed op tijd. Ook deze maatschappij werkte met zones of groepen, waardoor het vliegtuig van achteruit gevuld werd. Wij zaten in zone 5, boven de vleugel. Dat betekende dat we bij de laatste groep hoorden die kon instappen. We installeerden ons en niet veel later werden we achteruit geduwd en taxieden we naar de startbaan. Dit keer vertrok het vliegtuig in oostelijke richting, waarna een scherpe draai naar het noordwesten volgde. We zaten aan de rechterkant en konden tijdens het klimmen Zeeland schitterend zien liggen. Het Schelde-Rijnkanaal, het Kanaal door Zuid-Beveland en de industrie bij Terneuzen waren duidelijk te herkennen. Even later meende Simon zelfs een glimp van Westkapelle te ontwaren.

We staken Het Engels Kanaal over en vlogen over Zuid-Engeland en Wales naar Ierland. Dat land lag ook al spoedig achter ons en toen begon de oversteek van de Atlantische Oceaan. Air Canada serveerde een lunch, grotendeels vergelijkbaar met andere maatschappijen, al waren de porties wat klein.

Aan boord van de Airbus A333

De vlucht verliep zeer voorspoedig met af en toe een klein beetje turbulentie. Voor de oostkust van Canada konden we enorme ijsvelden zien drijven en ook op het land was de winter nog niet voorbij, we konden duidelijk sneeuw zien liggen. We landden op Montreal Trudeau Airport, waar iedereen het vliegtuig uit moest. Het systeem voor de grenscontrole werkt net als in de Verenigde Staten. We moesten eerste zelf door de douane en daarna met onze koffer nog een keer. Vervolgens konden we onze koffers weer afgeven en op zoek gaan naar de gate waar de vlucht naar Toronto zou vertrekken. Het bleek dat we met hetzelfde vliegtuig verder zouden reizen. We hadden dus een rondje door het gebouw gelopen (inclusief grens- en veiligheidscontrole) om zo meteen in te stappen door dezelfde deur waar we uitgestapt waren.

Wachten op het instappen voor de vlucht naar Toronto.

Het instappen begon op tijd en het vliegtuig vertrok nagenoeg op tijd. De Airbus zat bijna helemaal vol. Kennelijk voorziet de binnenlandse vlucht van een uur tussen Montreal en Toronto in een behoefte. Nadat we voorspoedig waren geland op Toronto Pearson Airport en na enig wachten onze koffer hadden opgehaald, konden we op zoek naar de autoverhuurder. De bordjes waren niet helemaal duidelijk. Voor de verhuurkantoortjes moet je naar de begane grond van de parkeergarage, terwijl je via de loopbrug op de derde verdieping binnenkomt. Ik zag meer mensen aarzelen, maar uiteindelijk vonden we Budget natuurlijk wel. Ik was meteen aan de beurt en de auto werd zonder plichtplegingen in orde gemaakt. Simon kon geregistreerd worden als extra bestuurder, hoewel hij zelf geen credit card had. Alle lof dus voor Budget op Toronto Airport.

We zochten onze VW Golf op en reden de garage uit. Daarna zetten we koers naar het westen. Het was hier prachtig weer, helder en een aangename temperatuur. Het was redelijk druk op de weg, maar we konden overal goed doorrijden. Na een korte tussenstop bij een Walmart ten zuiden van Hamilton reden we verder naar Niagara Falls. We reden langs de watervallen en daarna meteen naar Rodeway Inn, waar we incheckten en onze kamers betrokken.

Nadat we ons geïnstalleerd hadden, liepen we naar Tony Roma’s waar we een heerlijke burger aten. Later, toen het donker was geworden maakten we een wandeling langs de verlichte watervallen.

Niagara Falls bij avond

Niagara Falls, de schijnwerpers die de watervallen beschijnen

American Falls

Na deze wandeling was het inmiddels de hoogste tijd om te gaan slapen, niet zozeer op de echte klok, maar wel volgens de biologische klok.

terug naar bovenvolgende

Voor meer foto’s van deze reis klik hier

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.