Donderdag 10 augustus 2017

Sion

Toen we vanmorgen wakker werden regende het en dat zou het een groot deel van de dag blijven doen. Wallis mag dan een van de drogere en zonnigere kantons van Zwitserland zijn, op zijn tijd regent het daar natuurlijk ook. Zo’n dag hadden we vandaag.

Eischoll in de regen

We haastten ons dan ook niet, ik liep door de miezer naar de Volg om broodjes te kopen, waarna we op gemak ontbeten. Daarna probeerden we de wasmachine uit (met goed gevolg) terwijl ik het verslag van de wandeling naar de Turtmannhütte schreef. We dronken een kop koffie en bedachten wat we zouden doen.

Tegen 12:00 uur was de wasmachine uitgedraaid en hing de was te drogen aan een wasrek in de kamer. We keken op de site van Meteo Swiss en zagen dat het in Sion langzamerhand beter zou moeten worden. We besloten om het plan vandaag naar Sion te gaan gewoon uit te voeren.

We zochten wat spullen bij elkaar en reden naar beneden, waarna we in Turtmann bij de bakker een lekkere sandwich ham kochten, die we in de auto opaten. We reden over de snelweg naar Sion en vonden na enig gezoek een parkeerplaats bij de Migros aan het eind van Rue du Pont. Het was hier inderdaad droog en van enige dreiging van regen was geen sprake meer.

Het pad naar Valère

We stapten uit en liepen naar de helling die toegang gaf tot de twee burchten waaraan Sion zijn bekendheid dankt. We kozen voor rechts: Valère. Het paadje erheen was vrij steil, maar na onze tocht van gisteren leverde het geen onoverkomelijke bezwaren op. Het pad liep door verschillende poorten, die in het verleden mogelijk als verdedigingslinies hebben gediend.

We dronken een kop koffie in de cafetaria, die verder helemaal verlaten was, hoewel er toch aardig wat mensen op de been waren om de basiliek te zien. Daarna liepen we verder naar de kerk. Door een klein deurtje in de grotere deur stapten we het schip van de kerk binnen.

Ingang van de Notre Dame de Valère

Het schip bleek ongeveer de helft van de ruimte te beslaan. Aan de westwand hing het wereldberoemde zwaluwnestorgel dat bekend staat als het oudste bespeelbare orgel ter wereld. Vanmiddag zweeg het instrumentje, maar gezien de informatie wordt er nog geregeld op gespeeld.

Het oudste bespeelbare orgel ter wereld, Notre Dame de Valère, Sion

We keken op gemak rond in de kerk, die duidelijk eeuwen oud is, en waarin de geschiedenis opzettelijk niet is weggepoetst. Sommige delen maakten een rommelige indruk, maar als je goed keek zag je dat men steeds aan deze ruimte heeft gebouwd en verbouwd. Nadat we de kerk bekeken hadden liepen we terug en zagen de stad van bovenaf.

Sion

Vanaf de heuvel met de kerk hadden we ook goed zicht op de heuvel met het kasteel, Tourbillon genaamd. Deze beklommen we niet, maar we liepen naar beneden om nog wat rond te kijken in de stad.

Chateau de Tourbillon, Sion

De stad kenmerkte zich door de zuidelijke sfeer, alle gebouwen hadden luiken voor alle ramen en er werd duidelijk deels op straat geleefd, al was het dan vandaag amper 15 graden. We liepen de winkelstraat door en namen even een kijkje in de kathedraal. Delen van dit gebouw (de toren) stammen uit de twaalfde eeuw. Ook het kerkgebouw zelf is zeer historisch te noemen.

Straatbeeld Sion
Twaalfde eeuwse toren bij de kathedraal van Sion

Nadat we genoeg rondgekeken hadden in de stad liepen we terug naar de auto. We deden boodschappen bij de Migros, die onderdeel uitmaakte van de parkeergarage, raakten ons parkeerkaartje kwijt doordat een betaalautomaat het inslikte, wat na enig geharrewar werd opgelost, zodat we konden vertrekken.

We reden naar Eischoll en aten kaasfondue na eerst de houtkachel aangestoken te hebben, aangezien het buiten nog steeds niet veel warmer was dan 8 graden boven nul, wat binnen langzamerhand merkbaar was geworden.

Daarna zaten we gezellig bij de gloeiende houtkachel.

Afgelegde afstand met de auto: 89 km. Te voet: 2,9 km

Klik hier voor een overzicht van de stadswandeling

vorigeterug naar bovenvolgende

Reacties zijn gesloten.