Ontbijten, inpakken en wegwezen
Na een goede nachtrust stonden we op en maakten ons klaar voor vertrek uit het fraaie appartement aan Taunusblick in Löhnberg. We zouden niet rechtstreeks naar Kapelle rijden, maar via Nassau en Bad Ems, twee steden die verder stroomafwaarts aan de Lahn liggen. Ik ging voor de laatste keer naar de bakker om broodjes te kopen en wat emballage in te leveren bij de REWE. Onderweg maakte ik een foto van het landschap net buiten Löhnberg, waar de heuvels van het Westerwald zich kilometers ver uitstrekken naar het noorden.
Na het ontbijt pakten we alles in, zetten de fietsen op de fietsendrager, inspecteerden het appartement of we niets zouden vergeten en gingen toen op pad.
Nassau
De eerste plaats die wie wilden bezoeken was Nassau. Na een tankstop bij de Aral, waar de benzine aanmerkelijk goedkoper was dan in Nederland reden we naar Limburg an der Lahn. Daarvandaan ging het binnendoor door de heuvels van het Westerwald en het fraaie Gelbachtal tot we weer bij de Lahn uitkwamen. We volgden de rivier een stukje tot in Nassau.
De burcht van Nassau zagen we aan de andere kant van de Lahn boven de stad uittorenen. We gingen daar niet heen, maar parkeerden aan de rand van het centrum en liepen een rondje door de stad.
Nassau bleek een aardig centrum te hebben, waar heel wat mensen rondliepen. In het toeristenbureau werd voorlichting gegeven over de banden van de Nassaus uit deze stad met het Nederlandse en Luxemburgse vorstenhuis.
We liepen langs de Evangelische Johanniskirche, die helaas gesloten was. In het centrum van de stad zagen we diverse beeldengroepen van muzikanten en een kopie van De Denker van Rodin.
De Denker van Rodin
Voor een van de grootste vrijstaande vakwerkhuizen in Duitsland, dat in Nassau staat, stond een kopie van het bekende beeld De Denker van Rodin. Dit leverde een bijzonder plaatje op. Een karakteristiek barok vakwerkhuis met bijzondere versieringen, met daarvoor een kopie van een Frans beeld uit de Romantiek. Het gebouw, dat dienst doet als Rathaus zag er fantastisch en goed onderhouden uit. In samenhang met de andere beelden in Nassau gaf deze Denker het stadje een bijzondere sfeer.
We liepen terug naar de auto om onze reis te vervolgen. Daarbij hadden we een mooi uitzicht op de Burg met de toren van de Johanniskirche ervoor.
Toen we bij de Lahn kwamen, konden we de overkant van de rivier goed zien. De Burg is niet het enige dat daar gebouwd is: boven een bocht in de Lahn bevond zich Burgnassau, een dorp/woonwijk aan de andere kant van het water hoog op de heuvels.
Bad Ems
We reden langs de Lahn naar Bad Ems. Dit was een kort ritje van amper 20 minuten over een bochtige weg langs het water van de Lahn. Bad Ems bleek heel wat groter en stadser te zijn dan Nassau. We reden onbedoeld de tunnel in die onder de stad ligt en zagen zodoende niets van het Grand Hotel en het badhuis, die je op alle plaatjes van deze stad ziet. Aan de andere kant van de tunnel kwamen we in het centrum van Bad Ems uit. Omdat we daarvoor niet gekomen waren, reden we terug door de tunnel en zochten een parkeerplaats bij het water.
Hier aten we onze broodjes op met het uitzicht op de chique negentiende eeuwse gebouwen die de kuurgasten moesten faciliteren. Bad Ems staat nog steeds te boek als kuuroord. Alles zag er, zeker van een afstandje, dan ook fleurig en goed onderhouden uit.
Nadat we een halfuurtje gezeten hadden, besloten we op te breken en door te rijden naar huis.
Koblenz – Herentals – Putte-Stabroek – Kapelle
We reden eerst naar Lahnstein, waar de Lahn in de Rijn stroomt. Daar staken we de Rijn over om in Koblenz te komen. Vervolgens ging het over de Linksrheinische Autobahn (A61) naar het noorden. We reden door de Eifel, stopten bij een Raststätte voor een kop koffie en een toiletbezoek, waarna we verder reden tot we afbogen naar het westen. We reden over de A4 langs Aken en vervolgens een stukje door Nederland. Daarna ging het door België richting Antwerpen.
Bij Herentals gingen we even van de weg af om nog een keer goedkoop te tanken. Daarna vervolgden we onze rit naar Antwerpen. Ter hoogte van Ranst was het, zoals altijd, even heel druk, maar daarna reed het verkeer lekker door. Ondanks de verwachte drukte op deze vrijdagmiddag konden we de Ring van Antwerpen vlot oprijden en even later weer afrijden. Omdat het inmiddels bijna etenstijd was besloten we even van de weg af te gaan voor een warme maaltijd in het Koetshuis in Stabroek.
Bij deze, voor ons bekende, brasserie op de grens van Nederland en België aten we een heerlijk dinertje, met onder andere een vispannetje Koetshuis, dat voortreffelijk smaakte.
Na de maaltijd reden we in krap drie kwartier naar Kapelle, waar we uitpakten, ons installeerden in ons eigen huis en nagenoten voor een geweldige midweek aan de Lahn.
