Afscheid van Ulverston
Vanmorgen ontbeten we in The Gill Garth, nadat we opnieuw lekker geslapen hadden in het fantastische huisje in Ulverston. We wilden vandaag naar Hawes en Hardraw rijden. Daarmee zouden we het Lake District echt achter ons laten en verder reizen naar een andere prachtige omgeving in Noord Engeland, de Yorkshire Dales.
Na het ontbijt ruimden we onze spullen en het huisje op, sloten af en gingen op weg naar het oosten. In dit heuvelachtige landschap kon dat uiteraard niet in een rechte lijn. We reden eerst naar het noordoosten en bogen toen af naar het oosten tot we bijna bij Lakeside aan het zuidelijke eind van Windermere waren.
Via Kendal naar Hawes
De weg voerde daarna naar het zuidoosten, over een goede vierbaans A-weg, tot we bij Lindale richting Kendal draaiden. We reden door de stad heen, waar we in 2022 een lekke band hadden laten vervangen, en reden de weg naar Garsdale en Hawes op.
Net buiten Kendal begon het landschap al te veranderen en het duurde niet lang voor we de kenmerkende elementen van de Yorkshire Dales zagen: brede valleien, met muurtjes van gestapelde stenen om de weilanden heen, waar overal schapen met lammetjes liepen te grazen.
We kwamen langs de plaats waar we in 2022 met een lekke band op de AA hadden staan wachten en daar scheen in vier jaar niets veranderd te zien. Niet veel later kwamen we in Hawes aan, waar we parkeerden bij Wensleydale Creamery om te lunchen en wat kaasjes te kopen.
Wandeling naar Hardraw
Na de lunch reden we naar de parkeerplaats bij het Dales Countryside Museum, waar we de auto betaald parkeerden. Achteraf was het wellicht mogelijk geweest ergens in Hawes onbetaald te parkeren. De Dales zijn iets minder vercommercialiseerd dan het Lake District, waar we werkelijk bijna overal moesten betalen om je auto even te parkeren. Later zagen we zagen in Hawes een aantal plaatsen waar je gedurende een aantal uren zou kunnen staan zonder te hoeven betalen.
We trokken de wandelschoenen aan en begonnen aan een wandeling rondom Hawes. We staken de brug over de River Ure over en liepen door de velden naar Hardraw, dat aan de andere kant van de rivier iets hoger dan Hawes aan de Hardraw Beck ligt. De ingrediënten van het landschap van de Dales waren allemaal present.
We liepen op grotere of kleinere afstand van de Ure in de richting van Hardraw. Het pad door het weiland was hier verhard met grote platte stenen, waardoor we niet hoefden te bedenken of we wel in de goede richting liepen. Bovendien schijnt dit gunstig te zijn voor het grasland, omdat er minder kapot getrapt wordt door de wandelaars.
We kwamen bij Hardraw aan, waar we even pauzeerden voor toiletbezoek en het kerkje bekeken. We zagen de pub The Green Dragon Inn al staan, waar we vanavond zouden overnachten.
Van Hardraw naar Appersett
We beraadslaagden even wat we zouden doen omdat er kennelijk regen op komst was. Eerdere weerberichten hadden dat voorspeld, maar tot laat in de morgen was de verwachting dat het pas rond vijf uur zou gaan regenen. Nu we in Hardraw stonden leek het erop dat we binnen een uur regen zouden kunnen krijgen. We besloten door te lopen en gingen parallel aan de Hardraw Beck omhoog de heuvels in.
Daar raakten we het pad een beetje kwijt en liepen door het gras globaal in de richting die Outdooractive op mijn telefoon wees. We klommen noodgedwongen over enkele muurtjes, wat op veel plaatsen mogelijk was door enkele uitstekende stenen die als trapje dienen en aangebracht zijn om over de muur te kunnen klimmen.
Intussen was het inderdaad gaan regenen. Het begon met een lichte miezer, waarvoor geen regenkleding nodig was, maar het duurde niet lang of het regende echt. We stopten dan ook even om regenjasjes aan te trekken.
We daalden af naar Appersett en staken de weg over om verder te lopen langs de Widdale Beck, aan de andere kant van Wensleydale. Na een paar honderd meter kwamen we bij het Appersett Viaduct, een viaduct in de afgedankte spoorlijn naar Hawes.
We besloten hier even te pauzeren om onze koffie te drinken. Terwijl we genoten van onze warme drank begon het harder te regenen en waren we blij dat we onder de boog van dit viaduct konden schuilen voor de bui, die niet lang zou duren.
[deze pagina wordt nog bewerkt]
vorige dag – terug naar boven – volgende dag
