Van Osgodby naar Kilburn
Vanmorgen stonden we na een goede nachtrust op en begonnen aan de voorbereidingen van een dag in North York Moors. We pakten onze spullen in, maakten een ontbijtje klaar en brachten de bagage in de auto. De eigenaar van het huisje was in zijn kweekkasje bezig. Hij maakte iedere keer dat ik naar de auto liep een praatje over zijn tuin, zijn kasje, klassieke muziek en de reizen die hij de komende maanden wilde maken.
We namen hartelijk afscheid van Rory en The Long Shed Cottage in dit prachtige landschap en reden voor de laatste keer het hobbelweggetje af naar de hoofdweg. Daar sloegen we rechtsaf in de richting van Kilburn, met de bedoeling binnendoor naar de A170 richting Pickering te rijden. Al vrij snel stuitten we op een afgesloten weg. In Kilburn konden we niet verder rijden en werden we teruggestuurd naar de richting waar we vandaag gekomen waren.
Nadat we gekeerd waren, kregen we een mooi uitzicht op The White Horse of Kilburn. Zagen we gisteren maar een stukje van het paard, nu konden we de afbeelding in de heuvel helemaal zien.
Verder naar Levisham
We reden de weg terug en sloegen rechtsaf zodra dat mogelijk was. Via een smal weggetje kwamen we op de A170, die we naar rechts opdraaiden. Al gauw kwam Sutton Bank in zicht/ We reden de steile weg met haarspeldbochten die ons de heuvels op. Daardoor verlieten we het dal van York (en Thirsk) en reden het heuvellandschap in, waar North York Moors ligt.
Het weer was vandaag regenachtig en nevelig. Op sommige trajecten van de fraaie route zagen we niet veel meer dan de auto’s voor ons. Later klaarde het wat op en konden we het landschap zien. De route voerde door enkele aantrekkelijke dorpen, waarvan Helmsley de meest pittoreske indruk op ons maakte. We hadden geen tijd om daar te stoppen omdat we op tijd in Levisham wilden zijn.
Aan het eind van de ochtend bereikten we Pickering, waar we linksaf sloegen, de weg naar Whitby op. Na een aantal mijlen konden we afslaan naar Lockton en vandaar over het steile weggetje omlaag naar Levisham Beck en daarna even steil omhoog tot in het dorpje Levisham. We reden The Horseshoe Inn voorbij en gingen verder naar het station, dat in een vallei tussen de heuvels ligt. Daar parkeerden we, betaalden parkeergeld en gingen op onderzoek uit.
Station Levisham
Het station van Levisham ligt aan de NYMR, de North York Moors Railway. Deze historische spoorlijn onderhoudt diensten tussen Pickering en Whitby. Het materieel bestaat uit historische locs en rijtuigen. Er rijden diverse stoomlocomotieven op het traject en daarnaast enkele historische diesellocs.
We hadden nog even tijd voordat onze trein zou komen. We dronken eerst koffie met heet water uit de thermosfles. Daarna verkenden we het station en werden uitgenodigd om even in het seinhuis te kijken. De seinwachter was bijzonder vriendelijk en legde veel van zijn taken en de werkwijze uit. De museumspoorlijn is voor het grootste deel uitgevoerd als enkelspoor. Om te voorkomen dat er twee treinen elkaar tegemoet zouden rijden op het enkelspoor, werkt men met tokens. Alleen met een token kan een bepaald deel van het spoor bereden worden. Het uitwisselen van de tokens is een van de taken van de seinwachter. Daarnaast bediende hij de seinen en wissels. Dit gebeurt op deze museumlijn nog allemaal met de hand.
Toen de dieselloc binnenreed met de trein die ons naar Grosmont zou brengen, zagen we hoe de seinwachter de token van de dieselloc ontving. Hij stopte deze daarna in zijn apparaat in het seinhuis, waardoor hij een token kreeg voor de tegemoetkomende trein naar Pickering.
Wij stapten in in een rijtuig vlak achter de locomotief en zochten een plaatsje in de matig bezette trein. We installeerden ons bij een raampje aan de kant waar de tegemoetkomende trein zou arriveren en wachtten op het moment van vertrek. Na enige tijd kwam de stoomloc met de trein binnenrijden. We zagen hoe de token van deze loc al rijdend werd verwisseld met de token voor het traject zodat beide treinen verder zouden kunnen rijden. De seinwachter hield zijn armen in een afgesproken stand, die we later vandaag nog vaker zouden zien bij het uitwisselen van tokens.
Met de trein van Levisham naar Grosmont
Nadat de tegemoetkomende trein tot stilstand was gekomen en de seinwachter een token voor het traject naar Goathland voor onze trein had overhandigd vertrokken we vanuit Levisham in noordelijke richting. De diesellocomotief hoefde in het begin nauwelijks toeren te maken en trok de trein gemoedelijk uit het station.
Inmiddels hadden wij ons gemeld bij de conducteur, die aan de slag ging om ons een kaartje te verkopen. Het bleek dat de informatie die ik hierover online had gelezen lang niet compleet was. We konden een ticket kopen dat precies afgestemd was op onze reis: heen van Levisham naar Grosmont, terug van Goathland naar Levisham, waarbij we zouden wandelen tussen Grosmont en Goathland. De conducteur schreef het kaartje uit en ondanks een zwakke wifi verbinding kon ik het afrekenen op zijn betaalapparaat.
Intussen reden we op gemak in de richting van Goathland, het volgende ‘echte’ station op de lijn tussen Pickering en Whitby. De spoorlijn slingerde door de dalen van North York Moors, afwisselend door bosachtig landschap of heidevelden, met hier en daar meer open grasland waar schapen, runderen of paarden graasden.
Na een korte stop in Goathland, waar heel veel mensen instapten, reden we verder naar Grosmont, waar wij uitstapten en zagen hoe een stoomlocomotief met wagons op vertrek stond in de richting van Goathland en verder naar Pickering.
Lunch in Grosmont
We gingen op zoek naar een gelegenheid waar we zouden kunnen lunchen. De pub bij het station was wel open, maar de keuken is ’s maandags gesloten, zodat we meteen verder liepen naar The Old School Coffee Shop, waar ze een heerlijke ham-kaas sandwich serveerden. Daarna gingen we op pad richting Goathland. We beklommen de heuvel waar de treinen in een tunneltje onderdoor gaan en daalden aan de andere kant weer af. Er zijn verschillende mogelijkheden om tussen deze plaatsen te wandelen. In 2022 wandelden we van Goathland naar Grosmont, waarbij we vooral oostelijk van de spoorlijn liepen. Nu gingen we in tegenovergestelde richting en bleven steeds aan de westkant van het spoor.
Wandeling van Grosmont naar Goathland
Toen we onze wandeling begonnen was het droog, maar zwaar bewolkt. De weersverwachtingen voor vandaag waren niet helemaal positief en zonnig. We zouden rekening moeten houden met bewolkt en droog, bewolkt en druilerig of bewolkt en regenachtig weer. Bewolkt was het en gedurende de wandeling werd het langzamerhand druilerig en vervolgens regenachtig. Overigens is dat niet ongewoon in (dit deel van) Engeland…
Toen we bij de huisjes in Esk Valley aankwamen begon het zachtjes te spetteren. We schuilden even in een afgedankte telefooncel, thans in gebruik als locatie voor een AED, zoals de meeste andere telefooncellen die we tijdens deze en vorige vakanties zagen. Terwijl we hier waren, reed de trein naar Pickering voorbij, getrokken door een dieselloc, die rustig pruttelend de helling naar Goathland opreed.
Het leek even wat droger te worden, zeker onder de bomen die nog volop in blad stonden, maar een eindje verder begon het serieus te regenen en hielden we stil om de regenjasjes aan te trekken. Die zouden we aanhouden tot we in Goathland arriveerden. Het regende nooit hard en plenzend, maar wel genoeg om doorweekt te worden zonder regenkleding.
We liepen door een afwisselend landschap in dit dal in de North York Moors. We zagen weidegrond met grazende schapen en paarden, we liepen door bossen met struikgewas en hogere bomen en hier en daar stuitten we op tekenen van menselijke bewoning.
Goathland
Het wandelpad steeg gemoedelijk, nergens steil naar Goathland waar we halverwege de middag aankwamen. Net als vorige keren liepen de schapen hier tussen de huizen te grazen en lag het dorp er dromerig bij in het grijze oktoberweer.
We gingen de pub in en bestelden koffie. Het duurde een hele tijd voordat de koffie kwam omdat er problemen waren met de koffiemachine. We hadden tijd genoeg voordat onze trein naar Levisham zou vertrekken en in de pub was het lekker warm en droog.
Toen we de koffie op hadden, gingen we de pub uit en wandelden de heuvel af naar het stationnetje van Goathland, dat er ook vandaag zeer pittoresk bij stond. We keken wat rond en liepen naar het perron waar onze trein zou vertrekken.
Met de autocar terug naar Levisham
Onze trein kwam iets te laat binnenrijden op Goathland Station. Ook de terugreis zouden we met een dieseltrein maken. Maar dit was wel een heel bijzondere diesel… We zouden de rit maken in de ‘Autocar’, een railbus-achtig voertuig samengesteld uit een rijtuig met een motor dat een soortgelijk rijtuig meetrok. Volgens de immer enthousiaste vrijwilligers was dit het oudste materieel dat op de NYMR rijdt.
De machinist zat achter het patrijspoortje aan de linkerkant van de trein en overzag door die opening het spoor voor hem. Het rijtuig bestond uit een rijtje coupés met twee banken voor 3 à 4 personen tegenover elkaar en aan beide zijden een deur. We hadden een coupé voor onszelf en bekeken het keurig gerestaureerde interieur. Een van de conducteurs vertelde ons dat we nog een poosje stil zouden staan in Goathland omdat de tegemoetkomende trein nog maar net vertrokken was uit Levisham.
Na een klein half uur kwam die trein binnenrijden in Goathland, waar we de vertrouwde uitwisseling van tokens bij het seinhuis konden zien. Niet veel later konden wij vertrekken. De diesel/petroleummotor maakte hoorbaar meer toeren en langzaam kwam de autocar in beweging.
Langs het seinhuis van Goathland reden we het stationnetje uit en boemelden we door het dal in de richting van Levisham. Het was nog licht genoeg om wat van het landschap te kunnen zien, maar de duisternis viel merkbaar in, zeker ook door het bewolkte en grijze weer.
Diner en overnachting in The Horseshoe Inn
Ongeveer een halfuur later dan gepland arriveerden we op het station van Levisham, waar ‘onze’ seinwachter nog steeds in de weer was om tokens uit te wisselen, seinen te bedienen en met zijn hendeldoek naar reizigers te zwaaien. We wachtten even tot de tegemoetkomende trein uit Pickering voorbij was waarna de autocar vertrok naar het eindstation. Daarna liepen we naar de auto, verwisselenden van schoeisel en reden langs het smalle en steile weggetje omhoog naar Levisham, waar we ons meldden bij The Horseshoe Inn.
We hadden een overnachting geboekt in deze pub, nadat we goede ervaringen hadden opgedaan in 2022 en onlangs nog in april 2026. Net als in 2022 hadden we een kamer boven de pub. Deze was wat kleiner dan de riante kamer in het bijgebouw, maar het voordeel van deze kamer was dat we niet naar buiten hoefden en van het inchecken tot het uitchecken onder hetzelfde dak verbleven. We werden hartelijk ontvangen door Charlie en zijn personeel en installeerden ons op de kamer.
Daarna gingen we naar beneden waar we in de pub een heerlijk dinertje gebruikten bij een knapperend haardvuur, omringd door de goede zorgen van de staf van de pub. Net als een half jaar geleden was het eten hier prima en de service eveneens. Ook nu zat de pub vol met gasten die kwamen eten en in veel gevallen bleven slapen in de pub of een van de kamers en huisjes in de buurt.
Na de maaltijd gingen we op tijd slapen na een prachtige dag in de North York Moors.
vorige dag – terug naar overzichtspagina – volgende dag
