Vertrek bij Keskadale Farm
Vannacht sliepen we opnieuw goed in het wat krappe bed in Keskadale Farm. Voordat we van Keswick naar Rydal zouden gaan maakten we eerst een ontbijtje klaar en smeerden wat boterhammen voor de lunch. Daarna pakten we onze spullen in en laadden alles in de auto.
Tegen 10 uur vertrokken we van deze boerderij waar we een paar nachten verbleven. We draaiden het weggetje op in de richting van Keswick en reden het dal uit. We reden via Little Town. Dit gehucht is bekend geworden door een van de verhaaltjes van Beatrix Potter. Aan deze schrijfster wordt tot op vandaag veel geld verdiend in het Lake District. Overal worden haar boekjes verkocht en allerlei snuisterijen die gebaseerd zijn op de figuren uit haar verhalen.
Van Keswick naar Underskiddaw
We reden om Keswick heen en reden de weg naar Applethwaite op. Na een eindje op deze smalle weg sloegen we rechtsaf een nog smaller weggetje op naar de parkeerplaats bij Underskiddaw. We stegen die paar mijlen nog behoorlijk en stopten op de (gratis) parkeerplaats aan het eind van de weg die al helemaal vol auto’s stond. Langs de weg was ook parkeerruimte, waar we de auto neerzetten en onze wandelschoenen aantrokken.
We wilden vanmorgen de heuvel Latrigg beklimmen vanwege het uitzicht op Keswick en Derwent Water. Omdat er voor vanmiddag regen voorspeld werd, kozen we voor een niet te lange wandeling, zodat we voor de buien terug zouden kunnen zijn.
Wandeling naar Latrigg
We begonnen aan de wandeling naar Latrigg en liepen tussen de schapen en lammeren door de heuvel op. Er groeide niets behalve gras, dus de route was eenvoudig te volgen: gewoon recht omhoog naar de top.
Het uitzicht over Keswick en Derwent Water, waardoor Latrigg bekend is, kregen we pas toen we bijna boven op de top van de heuvel waren. Voordat we daar waren, konden we Applethwaite en Millbeck met daar achter Bassenthwaite Lake zien liggen. Bassenthwaite Lake is het enige meer in het Lake District dat het woord Lake in de naam heeft. Andere meren heten simpelweg – Water, of -mere. Kleinere meertjes worden Tarns genoemd, allemaal zaken die we vrij snel ontdekten toen we hier waren en ons in de omgeving verdiepten.
Na een half uurtje klimmen bereikten we Latrigg en konden we genieten van het uitzicht naar het zuiden. Keswick lag letterlijk aan onze voeten en daarachter zagen we Derwent Water, waarop de sporen van de rondvaartbootjes duidelijk te zien waren. Ondanks het feit dat we tegen het licht in keken, was het uitzicht overweldigend.
Iets verder naar het westen zagen we Newlands Valley, waar we vanmorgen vandaan gekomen waren. Little Town was net niet te zien, maar de beroemde heuvel Catbells, waarvandaan het uitzicht ook fantastisch moet zijn zagen we duidelijk liggen.
We keken op gemak rond en hielden tegelijk wel de lucht in de gaten. Boven de heuvels in het noorden hingen de hele tijd al donkere wolken, maar daaruit kwam voorlopig nog geen regen, al werd het wel steeds wat dreigender.
Van Underskiddaw naar Keswick Launch
Langs een andere route liepen we terug naar Underskiddaw onder het gekwinkeleer van een leeuwerik en het geblaat van de talrijke schapen. Toen we bij de auto aankwamen was het nog droog, we hadden onze regenjasjes niet nodig gehad. Nadat we ons schoeisel hadden verwisseld aten we eerst onze boterhammen op.
Daarna reden we de heuvel af, terug naar Keswick. Op de parkeerplaats (waar nu ruimte genoeg was) beraadslaagden we over onze verdere plannen. We wilden nog wat inkopen doen in Keswick en dat zou ook goed kunnen met wat regen. Een rondvaart over Derwent Water stond ook op het programma. Dat zou juist minder geslaagd zijn in de regen. De buienradar wees uit dat het voorlopig wel even droog zou blijven, waarop we besloten eerst de rondvaart te doen. We verlieten de parkeerplaats en reden het kleine stukje naar Keswick Launch, waar de rondvaart zou vertrekken.
We kochten een kaartje voor de boot van 13:00 uur en moesten nog even wachten voor de boot arriveerde en we aan boord konden stappen. Er waren niet veel belangstellenden voor deze boot. De bus Nederlanders die tegelijk met ons op de parkeerplaats aankwam, ging in elk geval niet tegelijk met ons het meer op.
Precies op tijd startte de jeugdige schipper de motor van het scheepje en kwamen we los van de wal. We begonnen aan een tocht rond het meer met de klok mee. Bij het instappen werd ons gevraagd of we onderweg ergens uit wilden stappen. De bootjes doen ook dienst als een soort openbaar vervoer tussen verschillende aanlegsteigertjes langs Derwent Water. Wij wilden er nergens af en we zouden niet bij alle opstappunten stoppen.
We sloegen het steigertje Borrow Bay Jetty over en zetten koers naar de volgende stop, bij Lodore. Hier legden we wel aan om enkele mensen uit te laten stappen. Vanaf deze stop zou je naar de Lodore Falls kunnen lopen, die vanuit de boot goed zichtbaar waren.
We waren nu bijna op de helft van de rondvaart en staken het meer over naar de westelijk oever. Daar waren enkele opstappunten, maar slechts een van die deden we aan om enkele mensen aan boord te laten stappen.
Bij dit steigertje kwam de boot die tegen de klok invaart en steeds een half uur later vertrekt net aan. Aan boord waren de Nederlanders die hier per bus heengebracht waren.
Na deze laatste stop voeren we terug naar Keswick Launch, waar we uitstapten terug liepen naar de auto. Tijdens het vaartochtje hadden we het op meerdere plaatsen boven de heuvels zien regenen, maar wij hadden zelf nog geen regen gehad.
Keswick
We gingen terug naar Keswick en liepen de winkelstraat in. We bekeken enkel winkeltjes en dronken thee een tearoom.
Nadat we wat inkopen hadden gedaan liepen we terug naar de parkeerplaats en begonnen aan de rit naar Rydal.
Rydal Lodge
Het was een ritje van nog geen half uur. We reden door een afwisselend landschap met beboste heuvels en cultuurlandschap, waar overal schapen liepen. Geruime tijd reden we langs Thirl Water, een enorm stuwmeer dat voorziet in water voor Manchester dat bijna tweehonderd kilometer naar het zuiden ligt.
Daarna kwamen we langs Rydal Water, waarna we onze bestemming bereikten. We parkeerden de auto op de lege parkeerplaats achter Rydal Lodge en gingen ons melden.
De vriendelijke eigenaar ontving ons hartelijk en vertelde meteen een heleboel interessante feitjes over de omgeving en over mogelijke wandelingen in de buurt. Daarna kregen we een mooie kamer in het 18e eeuwse deel van het gebouw. We installeerden ons en gingen daarna voor een dinertje naar The Badger Bar, die schuin tegenover de Lodge aan de weg lag.
In deze pub serveerde men een goede maaltijd, die we eer aandeden. We besloten niet te wachten op het voeren van de dassen die hier elke avond rond het invallen van het duister een hapje krijgen, maar liepen terug naar Rydal Lodge, waar we terugkeken op een mooie dag in The Lake District.
