Ontbijt in Löhnberg
Na een goede nachtrust in het afgekoelde appartement stonden we vanmorgen niet al te laat op om ons voor te bereiden op een fietstocht van Wetzlar naar Weilburg. Voordat we aan de fietstocht begonnen gingen we eerst ontbijten. Ik reed met de auto naar de bakker en haalde daar verse broodjes voor het ontbijt en het lunchpakket. We ontbeten op gemak met uitzicht op een stralende zomerdag.
Na het ontbijt gingen we de fietsen klaarmaken voor de tocht. We pakten alles in wat we nodig dachten te hebben. Na een bak koffie in het huisje reden we de fietsen naar buiten en gingen op pad.
Van Löhnberg Bahnhof naar Wetzlar
De eerste kilometers reden we al remmend steil naar beneden tot we bij het station van Löhnberg aankwamen. De spoorlijn ligt hier vlakbij de rivier en de autoweg door het dal. We kochten een kaartje voor de rit naar Wetzlar bij het automaat en wachtten tot de trein zou komen.
We hadden nog even tijd voordat de trein kwam en keken rond op het station en de omgeving. Vlakbij het station zagen we de enorme gebouwen van de Löhnberger Mühle, een historische watermolen uit de negentiende eeuw, die er ook nu nog imposant uitzag. Vanmiddag zouden we de molen vanaf de andere kant van de Lahn kunnen zien.
Na een tijdje wachten kwam de trein iets vertraagd binnenrijden op het station. Op dit traject rijden dieseltreintjes in een dienstregeling die Limburg a/d Lahn met Fulda verbindt. Het treinstel dat ons vervoerde zat aardig vol en de coupé waar de fietsen moesten staan was zelfs overvol. We konden er maar net bij en gingen op weg. We hadden een lightrail-achtige trein die rechtstreeks door de dieselmotor werd aangedreven; we hoorden de trein steeds op- en afschakelen.
Wetzlar Altstadt
Na een halfuur treinen kwamen we na diverse stops aan op het station in Wetzlar. We stapten uit en begonnen aan de fietstocht van Wetzlar naar Weilburg. Dit was etappe 5 van de Lahntalradweg, een fietsroute die van de bron van de Lahn tot de monding langs de rivier loopt. We reden een stukje langs de Lahn, staken het riviertje over en begonnen aan de klim naar de Altstadt.
Onze eerste stop was bij de DOM van Wetzlar, waar we de fietsen stalden en het kerkgebouw binnen gingen. We wandelden door de grote ruimte en keken uitgebreid rond. Tegen de westwand prijkte een enorm orgel van Rudolf von Beckerath, wat op het moment van ons bezoek niet werd bespeeld.
Na het bezoek aan de DOM fietsten we door de Altstadt naar de Alte Lahnbrücke over de Lahn. Daarvandaan konden we de DOM prachtig boven de huizen en de begroeiing van Wetzlar zien prijken. We volgden de duidelijke bewegwijzering naar de Lahntalradweg en begonnen aan de tocht langs het riviertje in westelijke richting.
Langs de Lahn naar Löhnberg
De fietsroute liep soms vlak langs de rivier, terwijl andere delen van het pad verder van het water af lagen. Het rivierdal wordt gedeeld met de spoorlijn, een doorgaande autoweg en diverse kleinere wegen en paden. We waren dus nooit ver van ander verkeer verwijderd op dit afwisselende en fraaie traject.
Nadat we een eindje gefietst hadden pauzeerden we op een bankje bij de rivier om wat te eten en te drinken. De Lahn is op dit punt alleen bevaarbaar met kano’s en die zagen we dan ook geregeld varen over het gemoedelijk stromende water.
Na onze pauze reden we verder, waarbij we genoten van het landschap, dat deels in cultuur is gebracht, maar voor een behoorlijk deel ook uit beboste heuvels bestaat. We passeerden verschillende dorpen, met soms bekende namen. Een van de eerste plaatsen waar we langs fietsten was Solms, bekend van Amalia van Solms, de vrouw van Frederik Hendrik. Dit gebied is doordrenkt van geschiedenissen rondom het huis Nassau. Niet alle Nassau’s waren direct verwant aan ons koningshuis, maar uiteindelijk stamden ze allemaal wel van een gezamenlijke voorvader af.
Gedurende de middag kwamen we geregeld fietsers tegen en werden we af en toe ingehaald door mensen die ook over de Lahntalradweg fietsten. Toch was het nergens druk en onze indruk was dat deze fietsroute minder populair is dan de fietspaden langs de Moezel.
Terug in Löhnberg
We bereikten Löhnberg over het fietspad langs de Lahn en staken daarna de rivier over naar de zuidelijke oever. Vanaf de (fiets)brug over de Lahn konden we de sluis bij Löhnberg zien liggen, waar enkele kano’s daarna te voet langs gingen.
Aan de overkant van de brug konden we over de rivier naar het dorp kijken. De kerktoren stak naast de brug boven de bebouwing en begroeiing uit wat een fraai plaatje opleverde.
We fietsen langs de rivier verder in de richting van Weilburg. Na enkele tientallen meters waren we de sluis bij Löhnberg voorbij en konden we de stuw en daarachter de imposante Löhnberger Mühle zien liggen.
Weilburg
Na een kilometer of vier fietsen bereikten we Weilburg, de stad die we gisteren even hadden gezien voordat we in Löhnberg arriveerden. We fietsten omhoog naar de Altstadt en we stapten af bij Das Altes Rathaus om wat te drinken en te genieten van de idyllische Marktplatz.
Nadat we onze drankjes op hadden gingen we de tuinen van het slot bekijken. Schloss Weilburg torent hoog boven de stad uit. Het kasteel is te bezichtigen met een rondleiding, maar de tuinen zijn dagelijks gratis toegankelijk voor ieder die dat wil. Ook dit indrukwekkende slot heeft een connectie met de familie Nassau. We hebben niet uitgezocht hoe ons vorstenhuis verwant is aan de voormalige bewoners van dit slot.
De tuin was op verschillende niveaus gebouwd, waarbij elk niveau een ander ontwerp had gekregen. Van uiterst formeel tot een meer Engelse stijl met een overdaad aan bloemen, terwijl op het hoogste een bos was geïmiteerd met lindebomen in een strak patroon.
We bekeken de tuinen en liepen langs het kasteel tot we de binnenplaats bereikten. Deze was vol stoelen gezet, zodat het publiek voor de openluchtconcerten zou kunnen zitten. We liepen terug naar onze fietsen en verlieten de Altstadt van Weilburg.
Van Weilburg naar Löhnberg
We reden naar beneden, staken de Lahn weer over en begonnen aan het laatste stukje van de fietstocht: terug van Weilburg naar Löhnberg. Toen we achterom keken zagen we een deel van het imposante slot hoog boven de Lahn uittorenen.
We fietsten langs het water van de Lahn en waren in korte tijd terug bij de brug bij Löhnberg. Toen volgde nog een stevige klim: de heuvel die we vanmorgen al remmend waren afgereden moesten we nu oprijden. Gelukkig hadden we nog genoeg energie in de accu’s om de klim met maximale ondersteuning te bedwingen.
In Taunusblick pakten we uit, we rustten even uit van de mooie dag en gingen ons beraden op een adres voor het diner. Gisteren hadden we in Löhnberg gegeten. Het andere restaurant in het dorp was vandaag gesloten, dus moesten we ergens anders heen voor een warme hap.
Afstand gefietst: 41 km.
Diner bij Jimmy’s Restaurant
Na wat zoeken op Google Maps kozen we voor Jimmy’s Restaurant aan de andere kant van Weilburg. Met de auto waren we er binnen 10 minuten. Het was druk bij het restaurant en dat bleek terecht te zijn. Men kookte hier heerlijk, zowel Italiaanse, als ook Duitse gerechten.
Nadat we de kookkunst eer hadden aangedaan reden we terug naar Löhnberg, waar we de rest van de avond rustig doorbrachten met wat schrijven en hobbyen.
Het was een prachtige dag!
