Broodjes kopen en ontbijten
Vanmorgen maakte ik eerst mijn inmiddels gebruikelijke ritje naar de bakker in de REWE. We ontbeten met de broodjes die ik gekocht had en maakten wat eten klaar over onderweg. Vandaag wilden we fietsen van Weilburg naar Limburg an der Lahn. Deze tocht is grotendeels gelijk aan etappe 6 van de Lahnradweg. Wij zouden iets eerder aan het traject beginnen omdat we vanuit Löhnberg wilden vertrekken en we zouden niet helemaal doorfietsen naar Diez (wat als eindpunt wordt gesuggereerd), maar in Limburg op de trein terug naar Löhnberg stappen.
Na het ontbijt maakten we de fietsen klaar, pakten de spullen in die we mee wilden nemen, sloten het appartement af en gingen op pad.
Van Löhnberg naar Weilburg
We reden een andere route door Löhnberg dan dinsdag om van het huis naar de spoorlijn te gaan. Daar zou de tocht langs de Lahn beginnen, met als eerste etappe het stukje van Löhnberg naar Weilburg. Bij het station moesten we wachten voor de spoorwegovergang omdat er een trein kwam. De verkeerslichten gaven tegenstrijdige info met drie keer rood en een keer groen, maar door de neergelaten slagboom was het duidelijk dat we niet over konden steken.
Nadat de trein gepasseerd was, fietsten we verder. We staken de Lahn over en reden langs de rivier naar Weilburg, waar we na korte tijd aankwamen. Inmiddels kenden we deze stad een beetje en zagen opnieuw het slot prachtig boven de Lahn uittorenen. We namen de tijd om even rond te kijken en spraken verschillende fietsers die ook onderweg waren naar Limburg.
Van Weilburg naar Villmar
We volgden de Lahnschleife en reden langs de rivier in de richting van Limburg. De route van vandaag was anders dan die van dinsdag, toen we van Wetzlar naar Weilburg fietsten. Het dal was hier veel smaller en de heuvels hoger en meer begroeid met bomen. We reden de hele dag in de buurt van de spoorlijn en de rivier, maar een (snel)weg was vandaag niet in de buurt van het fietspad te bekennen.
Er werd volop gekanood op de Lahn. Alle bootjes voeren (begrijpelijkerwijze) stroomafwaarts en dat kostte zo te zien niet veel moeite. Op diverse plaatsen werd de rivier gestuwd. Kano’s moesten daar of door de (zelfbedienings)sluis of lopend voorbij de stuw worden gebracht.
We aten onze broodjes op tegenover Aumenau, terwijl we op een bankje zaten kijken naar de voorbijvarende kano’s en voorbijrijdende treinen achter ons. Ook vandaag was het ideaal fietsweer. Droog, zonnig en niet te warm.
Na de lunch fietsten we verder en al gauw kwam Villmar in zicht. We besloten even van de route af te wijken om het centrum van dit dorp te bezoeken. Villmar is te herkennen aan de fraaie kerktoren die duidelijk zichtbaar was omdat de kerk en de rest van het oude centrum op een heuvel zijn gebouwd.
In de omgeving van Villmar werd het zogenaamde Lahn Marmor gewonnen, een steensoort die op marmer lijkt en in deze streek veel werd gebruikt in de huizenbouw en voor allerlei voorwerpen van steen. In het centrum van Villmar herinnert een fraai beeldje aan deze nijverheid.
In het centrum van Villmar zagen we enkele fraaie vakwerkhuizen, waaronder een bakkerswinkel. We keken even rond in de fraaie kerk en reden toen de heuvel weer af om onze tocht van Weilburg naar Limburg te vervolgen.
Runkel
Het volgende dorp waar we stopten was Runkel. We zagen de imposante burcht al van ver oprijzen boven het dorp. Toen we dichterbij kwamen, werd het bouwwerk steeds indrukwekkender. Met zijn torens en grauwe muren bepaalde het kasteel de aanblik van dit fraaie dorp.
We stopten even bij de brug over de Lahn om het kasteel en de oude huizen eronder te bekijken. Het was een indrukwekkend plaatje: oude gebouwen en een oude brug over de rivier, waarover mensen heen en weer liepen en zelfs autoverkeer het dorp uitreed.
We staken de Lahn over en liepen met de fiets aan de hand over een steile straat omhoog tot bij de burcht. We gingen de burcht niet binnen, hoewel er wel de mogelijkheid was om (een deel van) het kasteel te bezoeken. Een eindje verder terug omlaag stopten we bij het Altstadt-Café, een restaurant annex bakkerij, waar we genoten van koffie en een stuk Schwärzwalder Kirsch.
Dehrn en Dietkirchen
We bereikten de Lahn weer en vervolgden onze fietstocht langs de rivier. Voordat we Limburg bereikten passeerden we nog twee dorpen met elk een bezienswaardigheid. Dehrn lag in een bocht van Lahn en was van een afstand al te herkennen aan het slot, dat ook hier op een flinke verhoging in het landschap was gebouwd.
Het volgende dorp was Dietkirchen. Hier was op de heuvel geen slot maar een kerk gebouwd. Even werden we door de vormgeving van de torens op het verkeerde been gezet en meenden we dat we Limburg al hadden bereikt. Toen we dichterbij kwamen, bleek dit een imposante kerk te zijn die boven het dorp en omliggende landschap uitstak. Rondom de kerk zagen we wat wijnbouw, de eerste keer dat we dit bij de Lahn hebben gezien.
Limburg an der Lahn
Het was nu maar een klein eindje meer tot we in Limburg arriveerden. We reden onder een hoog spoorviaduct van de hogesnelheidslijn door en daarna onder het even indrukwekkende snelwegviaduct, dat eveneens het hele dal overspande. Daarna reden we langs de Lahn de stad binnen. De DOM zagen we pas toen we al tussen de bebouwing fietsten en het gebouw was ook hiervandaan indrukwekkend om te zien.
We deden een poging om een uitkijkpunt aan de Inselweg te vinden vanwaar we de DOM en de Burg goed zouden kunnen zien, maar we konden de plek niet vinden. Alles was overgroeid en de bomen stonden zo vol in blad dat we niets van de overkant van de Lahn konden zien.
We reden naar het station en kochten een kaartje voor de trein terug.
Van Limburg naar Weilburg
Toen de trein vertrok ontdekten we dat we in een sneltrein zaten die niet in Löhnberg zou stoppen. We besloten tot Weilburg te blijven zitten en het laatste stukje naar het appartement te fietsen. De trein boemelde over het bochtige traject door het Lahntal terug langs de route die we hadden gefietst. Het was leuk om bekende plekjes van vanmorgen en vanmiddag te zien vanuit de trein.
In Weilburg stapten we uit en fietsten het laatste stukje terug naar Löhnberg. We kozen dit keer voor de weg, maar het fietspaadje langs de weg was erg smal en overgroeid. Kennelijk hadden de meeste fietsers de voorkeur voor de route langs de Lahn.
Afstand gefietst: 51,5 km
Diner bij Zum Turmschmied
Na wat googlen besloten we nog een keer naar Weilburg te rijden om een hapje te eten bij Zum Turmschmied. We parkeerden in de parkeergarage in de Altstadt en wandelden naar het restaurant dat vlakbij de Schlossgarten lag.
Het restaurant voerde een typische Duitse kaart met de mogelijkheid halve porties te bestellen. Daar maakten we dankbaar gebruik van. Ondanks de halve portie waren de borden rijkgevuld en konden we niet alles op.
Na het eten reden we terug naar Löhnberg, waar we de laatste avond van deze korte vakantie in het appartement doorbrachten.
Mooie dag met een fietstocht die alles overziende fraaier en ontspannender was dan de etappe van Wetzlar naar Weilburg die we dinsdag fietsten.
Wat weer een mooi reisverslag!! In gedachten fietsen we mee😀