Ontbijt in Rydal Lodge
Na een voortreffelijke nachtrust in de ruime kamer in Rydal Lodge stonden we rond half acht op. We maakten ons klaar voor een tochtje naar Grasmere, Elterwater en Little Langdale. We gingen naar beneden om te ontbijten. De eigenaar had een prima ontbijt gekookt, waar we met smaak van aten. We waren de enige gasten in het hotel en hadden de fraai ingerichte eetzaal voor onszelf.
Na het ontbijt pakten we de spullen die we vandaag nodig dachten te hebben en gingen met de auto op pad naar Grasmere. Na een ritje van enkele mijlen kwamen we in Grasmere aan. We parkeerden de auto op een parkeerplaats in het midden van het dorp. Daarna gingen we op verkenning uit.
Grasmere
Het dorp Grasmere en het nabijgelegen meer met dezelfde naam zijn bijzonder in trek bij toeristen. In het hoogseizoen schijnt het er dagelijks heel erg druk te zijn. Toeristen komen voor de winkeltjes, de begraafplaats bij St Oswalds Church, waar de beroemde dichter William Wordsworth en zijn familie begraven liggen en voor de pittoreske huisjes die zoals op veel plaatsen in dit gebied gebouwd zijn van gestapelde leistenen.
We liepen vanaf het begin van het dorp langs de winkeltjes en bekeken St Oswald’s Church van buiten en van binnen. De opvallende gele toren heeft een unieke uitstraling die we nog niet eerder tegenkwamen in Engeland.
Rond de kerk ligt de begraafplaats waar veel mensen kwamen kijken naar het familiegraf van William Wordsworth. Ook de wandeltuin rond de begraafplaats trok veel belangstelling.
Meteen naast de kerk stuitten we op dé attractie van Grasmere: The Grasmere Gingerbread Shop. In een voormalig schoolgebouwtje naast de kerk wordt sinds ruim 170 jaar gemberbrood gebakken. Deze lekkernij was en is enorm populair bij de inwoners en bezoekers van Grasmere.
Het was nu nog niet druk in het winkeltje en we waren meteen aan de beurt om wat te kopen. In het hoogseizoen kan het hier zo druk zijn dat er enorme rijen voor het hek staan, wachtend op de beurt om binnen te gaan en wat heerlijk gemberbrood te kopen.
Van Grasmere naar Elterwater
We maakten het rondje door Grasmere af, waarbij we ook nu constateerden dat de dorpen in het Lake District allemaal goed voorzien zijn van veel winkels, die druk bezocht worden. Buitensportzaken zijn niet te tellen, maar ook andere winkels kwamen we ruimschoots tegen.
We zochten de auto op en reden over de Red Bank langs de kortste weg naar Elterwater. Het was prachtig weer en veel wandelaars die kennelijk een rondje rond het meer liepen genoten daarvan. Na een kwartiertje kwamen we in Elterwater aan. Op de parkeerplaats, die helemaal vol stond, ging net iemand weg, zodat wij een plekje hadden om te parkeren.
Voordat we aan de wandeling begonnen gingen we eerst lunchen bij The Britannia Inn, de pub die op het dorpspleintje staat. Binnen de kortste keren hadden we een lunch met soep en frietjes voor ons, waarvan we heerlijk aten.
Wandeling in Little Langdale
Na de lunch liepen we terug naar de auto en trokken onze wandelschoenen aan. Daarna begonnen we aan een wandeling in Little Langdale. Regenjasjes lieten we achter; het was prachtig weer en de komende dagen was er geen regen voorspeld.
We liepen Elterwater Bridge over en sloegen linksaf in de richting van Skelwith Bridge en sloegen daarna vrij snel rechtsaf de onverharde weg richting Coniston op. Het pad begon behoorlijk te stijgen en we liepen door het bos Little Langdale in. Al snel konden we achterom kijken en zagen we Elterwater liggen.
We liepen verder het dal in, steeds geleidelijk stijgend, maar veel minder steil dan de eerste honderden meters van dit weggetje naar Coniston. Toen we uit het bos kwamen, zagen we Little Langdale voor ons liggen, met het grote huis, dat vroeger een kapel is geweest.
Een eindje voorbij de kapel sloegen we linksaf en begonnen aan de afdaling naar de River Brathay, die door Little Langdale stroomt. Overal liepen schapen te grazen, hier en daar met kleine pasgeboren lammetjes. De combinatie van natuur- en cultuurlandschap was hier van grote schoonheid, niet in het minst door het fraaie lenteweer.
Tijdens de afdaling kregen we Little Langdale Tarn in zicht, een klein meer aan het eind van dit dal. Net als de andere meren die we tot nu toe hadden gezien, was dit meertje prachtig donkerblauw van kleur. Ondanks de felle wind, die het water liet rimpelen lag het watertje er prachtig bij.
Slater’s Bridge
De weg daalde verder af naar de rivier, die we over moesten steken met een historische brug, Slater’s Bridge genaamd. Eerst keken we nog een keer achterom, naar de twee huizen die tegen de bergrug tussen Little en Great Langdale aangebouwd zijn en de namen The Bield en The High Bield dragen.
Het pad liep nu steil naar beneden tot bij de Slater’s Bridge die, zoals de naam al zegt, gemaakt was van enorme stukken leisteen die in een boog geplaatst waren en zo de brug vormden.
De brug werd in de 17e eeuw gebouwd door en/of voor mijnwerkers die in de nabijgelegen steengroeves werkten en via de brug sneller van huis naar werk konden lopen. Op meerdere plaatsen in het Lake District kun je dit soort bruggen nog vinden, maar vaak zijn ze fors aangepast voor intensiever verkeer dan alleen voetgangers.
De brug markeerde het verste punt van onze wandeling in het dal en we begonnen nu aan de terugweg. We wilden Cathedral Quarry bezoeken, maar het pad daarheen was vanaf deze kant onduidelijk aangegeven en voor ons niet te vinden.
Het pad volgde de rivier, al liepen we er soms een heel eind vandaan. Bij de voetgangersbrug en de doorwaadbare plaats naar Little Langdale Village pauzeerden we om koffie te drinken en een stuk gemberbrood te eten.
Van Little Langdale Village naar Elterwater
We vervolgden onze weg en bleven genieten van het prachtige landschap waar zoveel verschillende elementen samenkwamen.
Na een afdaling door het bos kwamen we langs een watervalletje met de naam Colwith Force in de Brathay River. Vanaf het pad was de waterval te zien, maar de uitbottende bomen en struiken belemmerden veel van het zicht op het vallende water. ’s Zomers is de waterval mogelijk nauwelijks zichtbaar.
Het was nu niet ver meer naar de weg die via Colwith Bridge naar Elterwater leidde. We besloten de omweg over Skelwith Bridge en het pad langs Elterwater niet te nemen en liepen rechtstreeks over het asfalt terug naar de parkeerplaats bij Elterwater. Daar deden we onze wandelschoenen uit en beraadslaagden over het avondeten.
Totale afstand: 7,7 km
180 m stijgen, 175 m dalen
Via Skelwith Bridge naar Ambleside
Het was nog niet heel laat in de middag, dus besloten we via Skelwith Bridge en Ambleside terug te rijden naar Rydal Lodge. We zouden kijken of het restaurant in Skelwith Bridge er aantrekkelijk uitzag en anders zouden we doorrijden tot een volgende pub voor de maaltijd.
Het restaurant in Skelwith Bridge leek ons niet aantrekkelijk genoeg om te bezoeken, dus reden we verder naar Ambleside. Daar parkeerden we op een grote parkeerplaats en liepen het dorp in, langs het beroemde Bridge House.
Het huisje werd in de 17e eeuw gebouwd om twee stukken land met elkaar te verbinden en om een bepaalde belasting te ontwijken. In de loop van de eeuwen vervulde het allerlei functies. Vandaag stond het er verlaten bij, kennelijk heeft de beheerder National Trust er nog geen bestemming voor gevonden.
We liepen verder en kozen The White Lion Inn om te eten. Deze pub serveerde een lekkere maaltijd, volgens het systeem dat veel pubs hier gebruiken: kies een tafeltje, raadpleeg het menu, loop naar de bar om je bestelling door te geven, reken af en neem je drankjes mee. Het eten volgt daarna in (voor Nederlandse begrippen) korte tijd. Binnen drie kwartier kun je gegeten en gedronken hebben in een pub.
Na de maaltijd reden we het kleine stukje naar Rydal Lodge, waar we terug konden kijken op een prachtige dag in het Lake District.
