Aankomst in Hull
Na een voorspoedige overtocht en een goede nachtrust werden we om 6:00 uur Engelse tijd geattendeerd op het feit dat het ontbijtbuffet geopend was. We waren toen al even uit bed en bezig om ons klaar te maken voor een stadsbezoek aan York. Voor ontbijt gingen we naar dezelfde eetzaal als waar we gisteren dineerden. We werden door dezelfde bemanningsleden op dezelfde vriendelijke en hartelijke manier ontvangen en verzorgd als tijdens het dinerbuffet. Het ontbijtbuffet was rijk gevuld met allerlei continentale en Britse gerechten.
Na het ontbijt hadden we voldoende tijd om de laatste spullen in te pakken voordat het schip aanmeerde. Net als diverse andere passagiers ging ik naar het achterdek om de aankomst vandaar mee te maken.
Het was mooi weer en de Humber Bridge tekende zich prachtig af tegen de heldere ochtendlucht in het westen. Net als in Rotterdam moest het schip ook hier gekeerd worden om aan te kunnen meren bij de kade van P&O in Hull. De bemanning voert deze manoeuvre natuurlijk om de dag uit, dus ook dit zal routine zijn. Toch was het nu ook weer mooi om te zien hoe het schip in een vloeiende draaiend beweging achteruit tegen de kade werd afgemeerd.
Ontschepen en grenspassage
Zodra de boot vastlag werden voetpassagiers opgeroepen te verzamelen bij de uitgang. Autorijders moesten nog een poosje wachten. Op een zeker moment besloten we de hut te verlaten en gingen we naar het autodek. De deur bleek al open te zijn, zodat we de auto op konden zoeken en instappen. Het dek stond helemaal vol auto’s, wij hadden de indruk dat de boot dit keer goed bezet was, vooral ook door een paar groepen die met een bus aan boord waren.
Ongeveer twintig minuten nadat het schip afgemeerd was, reden de eerste auto’s van de boot af. Omdat we zover vooraan stonden waren we vrij snel daarna ook aan de beurt. We gingen de helling af en werden door enkele personeelsleden in de juiste rij voor de douane gedirigeerd. Ook hier waren we als een van de eersten aan de beurt.
De paspoortcontrole nam nauwelijks tijd in beslag en de douanier stelde ons geen enkele vraag. We mochten doorrijden en gingen om half negen het terrein af. Zo snel waren we nog nooit ontscheept en langs de douane gegaan.
Boodschappen doen bij Sainsbury’s
We gingen op weg en reden door Hull naar het westen. Een eind voorbij Humber Bridge sloegen we af en lieten de rivier achter ons. Meteen reden we door het karakteristieke Engelse landschap. Licht glooiend agrarisch gebied met hier en daar een pittoresk dorpje waar mensen bezig waren met het zaterdagochtendbezigheden.
Het was prachtig weer met volop zonneschijn. Toch regende het hier en daar ook een beetje. We reden geruime tijd met het uitzicht op een prachtige regenboog.
Na ongeveer vijf kwartier kwamen we aan bij Monks Cross, waar we parkeerden bij een enorme Sainsburys Supermarkt. We deden daar boodschappen voor de komende dagen, waarin we voor ons eigen maaltijden zouden zorgen. En daarnaast kochten we uiteraard verschillende Engelse producten die we in Nederland niet of amper kunnen krijgen.
Van Rawcliffe Bar naar National Railway Museum
Nadat we de boodschappen hadden gedaan reden we nog een stukje verder, tot we parkeerden op P&R Rawcliffe Bar in het noorden van York. Er was ruimte te over op deze enorme parkeerplaats. De pendelbus stond op het punt van vertrek en even later waren we op de bovenverdieping van een dubbeldekker op weg naar het centrum van York.
We stapten uit op de halte Museum Street en begonnen aan de fikse wandeling naar het National Railway Museum. Er werd gewerkt aan aan nieuwe ingang dicht bij het centrum, maar wij moesten nog gebruik maken van de huidige ingang, waarvoor we ruim 600 meter moesten lopen. Het museum is gratis toegankelijk, wel werd goed bijgehouden hoeveel mensen er binnen gingen en of we al in het andere gebouw waren geweest, zodat ze ons niet dubbel zouden tellen.
Bezoek aan het National Railway Museum
Het hoofdgebouw bleek een enorme treinenloods te zijn met een draaischijf, waaromheen allerlei locomotieven, treinstellen, rijtuigen en wagons waren opgesteld.
Er waren heel veel mensen in het museum op deze zaterdag. De leeftijden van de bezoekers liepen uiteen van 0 tot boven de 80 en iedereen scheen zich prima te vermaken. Er was dan ook heel veel te zien: locomotieven met uiteenlopende bouwjaren, van stoom tot elektrisch; diverse rijtuigen variërend van (zeer) luxe tot spartaans qua comfort; het werktreintje dat bij de aanleg van de Kanaaltunnel werd gebruikt en daarnaast een stuk van de Shinkansen, de eerst hogesnelheidstrein die in Japan rondreed en nu hier in York tentoongesteld werd.
Het topstuk van de collectie in deze hal was wel de Mallard. Deze stoomlocomotief is nog steeds houder van het snelheidsrecord voor stoomlocs. Met deze locomotief, die een groot aantal jaren heeft gereden op de langeafstandslijnen in Engeland werd ooit een snelheid van 203 km/u gereden. De Mallard (benaming voor wilde eend) stond er prachtig bij in het museum.
Nadat we een lunch gekocht hadden gingen we het andere gebouw van het museum bekijken. Daar stonden vooral koninklijke rijtuigen opgesteld, waarvan het ene nog luxueuzer was dan het andere. Ook hier keken we uitgebreid rond, waarna we het museum verlieten en terug wandelden naar de binnenstad van York.
Zaterdagse drukte in York
In de binnenstad bleek het enorm druk te zijn. Overal liepen heel veel mensen, waarbij het op sommige plaatsen zo druk was dat we slechts schuifelend vooruit kwamen. Later hoorden we dat dit een normaal beeld is in York, zeker op zaterdagen.
We liepen diverse winkelstraten door, bekeken wat winkels en deden wat aankopen. Voor een ontspannen stadsbezoek was het eigenlijk iets te druk. Desondanks genoten we van deze middag in York. We waren van plan om ergens thee te drinken. Vroeg in de middag stond er een enorme wachtrij voor Betty’s Tearoom en later was deze rij niet veel korter.
Nadat we bij Hebden Tea een kortingsbon hadden gekregen voor hun tearoom in The Shambles besloten we te kijken of het daar minder druk was. Het bleek dat ze daar meteen plaats voor ons hadden, waarna we genoten van heerlijke thee uit de collectie en een stukje carrotcake, dat niet mag ontbreken bij een bezoek aan Engeland.
Evensong in York Minster
Na de thee liepen we naar de kathedraal die in York Minster wordt genoemd. We hadden het gebouw vandaag al gezien tijdens onze wandeling door de stad. Vanuit sommige straten en pleinen konden we (delen) van de enorme kerk zien liggen.
We liepen naar de zuidingang en kwamen de enorme ruimte binnen. Hoewel het nog ruimt een kwartier zou duren voor de dienst begon, zaten er al aardig wat mensen in het koor. We kregen een mooie plek aangewezen door iemand van de staf en kwamen tot rust na de hectiek van de zaterdagdrukte in York.
Het kathedraalkoor was met herfstvakantie. De Evensong werd vandaag verzorgd door Choir of Christ Church, Southgate, London. Dit gemengde koor kweet zich uitstekend van deze taak. Kennelijk was de liturgie van de Evensong voor hen niet onbekend en ook het bezingen van de enorme ruimte ging het goed af. Er werd met overtuiging gezongen en de organist putte zich uit om heel veel verschillende klanken van dit magnifieke orgel te laten horen.
Van York naar Osgodby
Na de Evensong liepen we de kerk uit en gingen te voet naar de bushalte aan Bootham, waar we op de dubbeldekker naar Rawcliffe Bar stapten. Na een kwartiertje konden we daar met de auto vertrekken naar ons onderkomen voor het weekend. We hadden een airbnb huisje geboekt in Osgodby.
Na een rit van ongeveer 20 minuten kwamen we op de boerderij aan. We werden uiterst hartelijk ontvangen door Rory, de eigenaar, die ons het huisje liet zien en ons meermalen hartelijk verwelkomde. Nadat we ons geïnstalleerd hadden reden we het smalle paadje terug naar de weg en sloegen linksaf naar Thirsk. Na een ritje van tien minuten arriveerden we op het karakteristieke marktplein en meldden ons bij The Golden Fleece Hotel, waar we een heerlijk dinertje gebruikten.
Daarna was het tijd om te gaan slapen na een lange dag met heel veel verschillende indrukken.
vorige dag – terug naar overzichtspagina – volgende dag
